ليكن كتمان نبايد كرد كه امير اسعد خوب خرج مىكند . در تابستان گذشته به ميرزا غلامرضا هزار تومان انعام داده بود . در رفتن به خانهء سعيد نظام ( سالار سعيد ) كه نفهميدم عروسى و زفاف هم شده بود يا نه چند هزار تومان به اهل اندرون آنها و پسرها و نوكرها انعام داده بود . امير اسعد يكصد عدد پنج هزارى زرد براى نزهت داد . كاغذى هم نوشته بود كه وعدهء سوقات مفصل اعلى از تنكابون داده بود . نظر امير اسعد دربارهء شاه بارى هنگام وداع بيرون آمده مقدارى با من به قول خودش صحبت محرمانه كرد . اول اظهار داشت از اين شاه هم كارى ساخته نيست ، خيلى پولكى است و از خود رأى و استقامتى ندارد . من گفتم شما باز تصور مىكنيد كه از شاه كارى ساخته باشد با اين قال و مقالها ، خونريزيها تمام براى اين شد كه شاه به تنهائى كارى نكند . شاه هم به همان تكليف خودش عمل مىكند . باطنا از اين جواب من خوشش نيامد و گفت من ، شما ، سالار سعيد ، منتظم الملك همه بايد دست‌به‌دست هم داده نگذاريم كسى به ما تعدى كند . گفتم اگر خودمان به همديگر كنيم چطور . اين دفعهء دوم بود كه جواب من نامطبوع بود . قضيهء قتل در يارفى گفت در فقرهء يارفى قصد من جلوگيرى بود كه من بعد الايام از اين واقعات روى ندهد . گفتم آن جلوگيرى بود كه سه ده را خراب كنيد ، هزار و پانصد تومان پول بگيريد . گفت تقى آدم شما مىخواست قتل را پنهان كند . گفتم همچو چيزى امكان داشت ؟ و حال آن كه چهار نفر اسطله‌برى آنجا بود و آنها شناختند كه عبد اللّه اسطله‌برى است . گفت پس چرا دفن كرد . گفتم شدت گرماى تابستان ، نعش دو روز مانده را چه كار كنند جز دفن . شما مىبايست مهلت بدهيد من بيايم ، شما مىبايست تفتيش كنيد قاتل پيدا شود ، چه خبر شده بود . ديد اين صحبتها نتيجه ندارد برگشت كه مرا در روزنامه‌ها رسوا كرديد . گفتم اشتباه مىكنيد ، من به روزنامه چيزى ندادم بنويسد . با روزنامه‌نويس هم شايد خوب نباشم . اما آنها وقايع‌نگار دارند . اصلا هم با من ، با شما ، با عز الدوله ، با سپهسالار ، نايب السلطنه ، ظل السلطان و امثاله بد هستند و هروقت عنوانى به دست آنها بيفتد شاخ و برگ مىدهند . خوب اين دفعه را من گفتم در روزنامه نوشتند . آن همه كه سابقا دربارهء شما نوشتند و براى سپهسالار مىنويسند ، كه گفته بود ، باز كار من بود ؟ وانگهى روزنامه محل اعتنا نيست . امروز بد مىنويسد فردا پول گرفت خوب .